Mijn afstudeerwerk voor ArtEZ Graphic Design Arnhem.

Natuur is stervende, en de wereld is in beweging. Wat nu? De verhalen van tuinders op het volkstuinen complex De Braamberg over het kleine stukje grond wat zij beheren vormen de basis in mijn zoektocht naar vaste grond. Laverend tussen hemel en aarde, kruid en onkruid, mens en natuur, de tuin en de wereld, stel ik de vraag: hoe om te gaan met het leven om mij heen?

A workshop exploring the possibilities of letter construction through a system of folding and cutting paper, building on the method I created for my typeface FOLDS.

From the first protest on the 25th of November 2024 onwards, I designed posters and flyers for all protest and strikes against the budget cuts on higher education. The posters were firstly and mostly used by students and staff at Radboud University, but I also designed a version for Wageningen University.

For the strike on the 13th of March 2025, I came up with a "poster-on-demand" approach: students and staff could send in their slogan to protest, which I turned into a poster. After some time, the whole university was filled with a colourful variety of posters that, while celebrating diversity, demonstrated clear support for a shared goal: stop the budget cuts!

I designed flyers for the local protest in Nijmegen on March 13 2025, and I designed a poster calling on students and staff to join the shared bus to Amsterdam on December 9 2025. Finally, I made some very improvised posters to fill the windows of the student council room at Radboud University. As the cuts are still not withdrawn, I expect that I will continue working for this cause.

A film about the passing of time, as seen in my vegetable garden. My first film. This film gave me so much inspiration (and confidence as a film-maker) that I decided to continue filming in the garden for my graduation project.

I held the premiere during summer solstice in my tiny garden-shed: only four people could watch the film at the same time.

Stenen, landschappen, bladeren? Ik Zie, Ik Zie, Wat Jij Niet Ziet is een openlucht kunstwerk van Lize van der Gulden. Je ziet vlaggen met daarop foto’s van de zaden van de olijfkomkommer, in 2023 uit mijn tuin geoogst. Het is een ode aan de olijfkomkommer, die zo weelderig groeit en insecten lokt, aan de pracht en variatie van haar zaden. Het is ook een ode aan het zelf oogsten en planten van zaden, waardoor planten zich op den duur aanpassen aan het microklimaat waar binnen zij al generaties voortbestaan. Het is een ode aan de moestuin in het algemeen, en aan het wonder dat zo’n klein onderdeel de basis is voor een levende plant. Het is een roep om kwaliteit boven kwantiteit, en om écht te kijken naar de wereld om ons heen.

Met dank aan Kweekland dat ik hier mijn werk een paar dagen op mocht hangen.

Een kleine geschiedenis van de openbare ruimte in Arnhem

Dit boekje is het resultaat van een semester onderzoek, zowel in beeld en vorm als literatuur, naar architectuur en inrichting van de openbare ruimte, specifiek in Arnhem. Een ontzettend interessante en nog steeds relevante geschiedenis. Om een voorbeeld te noemen: het feit dat Musis Sacrum nog bestaat en er geen snelweg ligt waar Musis nu staat, hebben we voornamelijk te danken aan de brandweer, die het water in de Lauwersgracht essentieel vond als bluswater. Zolang de beek, en dus het park, moest blijven, had het weinig zin Musis af te breken.

Ik heb dit verhaal opgeschreven en in de vorm van dit boek gegoten. Bouwplaatjes en straatpatronen van plekken die in het verhaal een rol spelen, kunnen uit het boekje worden gesneden om zo de stad zelf opnieuw op te bouwen.

Het hele boekje (de tekst, vormgeving en uitvoering) komt van mijn hand.

Een performance waarin ik deelnemers live 'programmeer': de instructies die ik schrijf in een pseudo-code ontvangen zij op hun telefoon en vormen de basis voor hun bewegingen. Langzaam ontstaan patronen: zwermgedrag, samenklontering of verspreiding. Een onderzoek naar emergerende processen.

Met live-muziek van Beer van der Gulden

Urban mining: to recover materials from existing anthropic masses. And not just re-cover, but re-use. Let the walls be made of gold, let the crown be made of fluorescent bright pink plastic, and the gown carved out of stone. Because why wouldn't they?

I took the article ‘a gold mine, above ground’, by Lindsey Wikstrom, broke it apart and sieved the pulp so only words of relevant size were left. Every time one word was followed by another, I spun a tiny digital thread between them and after I was done I stretched the web and laid it on the floor.

The algorithm to spin this web is called ‘word2vec’, and it is used to learn associations between words and map them in a vector space. Words that are close together are closely connected in their usage in the text. Words become vectors, vectors are numbers, and numbers can be computed. As it turns out, adding plastic to metal results in floors, and concrete plus metal equals walls. Concrete + glass = share, while wood + glass = care.

The relationships we see in the examples above are likely just as much (or more) a result of our human brain, that is always associating, spinning tiny threads, as to how well the vector space represents our inner landscape of meaning. The fact that ‘concrete + sand = plastic’, and that ‘metal + wood = improved’, is probably less astonishing evidence of the greatness of this digital spinning wheel. But nevertheless, the vector space allows us to wander through words and ponder on their place in this universe. Let the anthropic masses be words and let’s re-cover them and dig down until we find meaning in the vast vector space. Welcome to the mine of meaning.

Typeface: FOLD, developed by me.